مخلوق بیچاره

از صبح تا حالا این بغض لعنتی داره بیچاره ام می کنه
آدمیزاد بد ساخته شده، موجود های وابسته به هم، نیازمند محبت، نیازمند خواسته شدن
انقدر بد ساخته شدیم که یک جمله می تونه حالت رو زیر و رو کنه، می تونه از عرش اعلا با مغز پرتت کنه رو زمین جوری که نتونی حالا حالاها پاشی
زندگیت ریزه ریزه با آدم های دور و برت قاطی می شه و یکهو می فهمی اگر یکی از این دور و بری ها نباشه انگار یه تیکه از زندگیت نیست، یه تیکه از وجودت نیست. و وقتی می فهمی اون آدم ها هم چنین احساسی بهت دارن اون موقع است که از لذت "های" می شی
و این لذت الان داره من رو اذیت می کنه، حال اُوِردوز بهم دست داده
شاید بهتر باشه هیچ وقت ندونی اطرافیانت دقیقا چه حسی بهت دارن،اینجوری آسون تر با دوری ها و نزدیکی هاشون کنار می آیی
آدمیزاد انقدر بد ساخته شده که جنبه دونستن زیاد رو نداره