Safety First?!

کلا ایمنی صنعتی رو بیشتر از بهداشت حرفه ای دوست دارم، از بین درس های ایمنی صنعتی هم ایمنی معادن یکی از درس های مورد علاقه ام بود، خودم رفتم کلی هم چیز میز در بارش یاد گرفتم. تو دانشگاه که فقط یه واحد ایمنی معادن داشتیم، استادشم یه دختر جوون بود که بهداشت حرفه ای خونده بود ( یعنی در دوران تحصیلش در دانشگاه حتی یک واحد هم درباره معدن چیزی نخونده بود)،  رفرنس هم که نداشتیم ... در عوض هر 2 نفر یکی دو صفحه درباره معدن "مقاله" آوردن سر کلاس به تعداد بچه ها کپی کردن، سر جمع شد 20 صفحه اون هم شد جزومون برای امتحان.

خوب همینه دیگه که اینقدر حوادث معادن زیادن دیگه ... شرایط افتضاح کار، تجهیزات کهنه، قدیمی بودن اطلاعات کارشناسا، اهمیت ندادن صاحب سرمایه ها و ارزون بودن جون کارگرا ...

کار در معدن از پر خطرترین کارها محسوب می شه،  از بیماری های مزمن ریوی و پوستی گرفته تا دردهای مفاصل و استخوان مدام کارگرها رو تحدید می کنه، خطرات کار با تجهیزات سنگین و انفجارو ریزش و غیره هم که جای خود داره.

 کمترین کاری که از آقای سرمایه دار بر می یاد اینه که ایمنی کارگری که جونش رو تو دستش گرفته تا یه لقمه نون سرسفرش بذاره رو تامین کنه.
وقتی یاد معدن سن خوزه شیلی میوفتم مو تنم سیخ می شه، این جوری باید به قشر کارگر اهمیت داد.

کاش ما هم واسه جون کارگرا ارزش قائل بودیم، کاش معدن چیامون به دلیل سهل انگاری از بین نمی رفتن ... دیروز 4 معدن چی از بین رفتن ...  و الان "اقدامات فوری" برای بیرون آوردن اجسادشون داره انجام می شه ! هه ! معنی اقدامات فوری هم فهمیدیم!

امیدوارم از بین به بعد اقداماتتون فوری تر باشه چون آقای مدیرعامل، اون جسدی که دارن بیرون می آرن یه پدر بوده، یه همسر، یه سرپرست،یه برادر، یه دوست